Cele
Szkolenie przedstawia w jaki sposób fizjoterapeuci i terapeuci manualni mogą wspomagać proces odzyskania szeroko rozumianej kontroli ruchu pacjenta.
Urazy mięśniowo-szkieletowe, doświadczenia bólowe oraz uszkodzenia centralnego układu nerwowego powiązane są z rozmaitymi zmianami układu nerwowo-mięśniowego oraz kontroli ruchu. Głównym celem szkolenia jest przedstawienie teoretycznych i praktycznych elementów współczesnej rehabilitacji nerwowo-mięśniowej, opartych na meta-analizie wyników badań naukowych.
Szkolenie przydatne jest wszystkim specjalistom i terapeutom zajmującymi się problematyką nerwowo-mięśniową, w tym fizjoterapeutom, terapeutom manualnym, osteopatom, chiropraktykom, kinezyterapeutom, masażystom, teraoeutom sportowym, lecz także trenerom pilatesa, fitnesu, metody Alexandra, integracji strukturalnej, rolferom i trenerom sportowym. Wszyscy zajmujemy się problemami nerwowo-mięśniowymi naszych pacjentów i klientów.
Szkolenie przedstawia praktyczne rozwiązania i całościowe postępowanie rehabilitacji ruchowej dla kończyn górnych i dolnych oraz tułowia i kręgosłupa. Po ukończeniu szkolenia uczestnik będzie:
- posiadał zdolność rozpoznawania grupy pacjentów, u których reedukacja (rehabilitacja) nerwowo-mięśniowa będzie skuteczna
- posiadał wiedzę o organizacji i kontroli ruchu, w tym komponenty aferentne i eferentne
- posiadał kompleksową wiedzę o nauczaniu motorycznym i jego wykorzystaniu w rehabilitacji
- rozumiał poznawcze i behawioralne czynniki kontroli ruchu i rehabilitacji
- rozumiał jak kontrola ruchu poddawana jest reorganizacji w różnych typach dysfunckji / patologii: urazach szkieletowo-mięśniowych, bezurazowych zespołąch bólowych (np.: chroniczne bóle szyi, myalgia m.czworobocznego) oraz uszkodzeniach CUN.
- rozumiał mechanizmy bólu, sensytyzacji (uwrażliwienia ; regulacji w górę) i desensytyzacji (odwrażliwienia ; regulacji w dół) układu nerwowego
- wiedział jak stosować Reedukację Nerwowo-Mięśniową w różnych dysfunkcjach i patologiach, spotykanych na codzień w praktyce klinicznej
Główne cechy koncepcji
- Rehabilitacja nerwowo-mięśniowa koncentruje się na wspomaganiu pacjenta w odzyskiwaniu kontroli ruchu
- Ruchomość funkcjonalna to indywidualny repertuar ruchowy pacjenta
- Ruchomość funkcjonalna jest specyficzna dla danego pacjenta
- Rehabilitacja funkcjonalna wykorzystuje indywidualny repertuar ruchowy pacjenta w celu odtwarzania utraconych umiejętności i zdolności ruchowych
- Rehabilitacja funkcjonalna przedstawiana przez prof. Ledermana ma trzy główne aspekty:
- pozostaje funkcjonalna
- wykorzystuje koncepcję rehabilitacji na poziomie zdolności / umiejętności ruchowych i senso-motorycznych
- wykorzystuje kod nauczania / adaptacji w celu optymalizowania zmian kontroli motorycznej
Zagadnienia
Model rehabilitacji przekazywany przez prof. Ledermana opiera się na trzech elementach:
- Koncentracja na ruchu funkcjonalnym
- Zasada reedukacji umiejętności / zdolności
- Kod adaptacji nerwowo-mięśniowej
Dzięki prostemu, lecz globalnemu procesowi trzech kroków terapeuta decyduje który poziom rehabilitacji oraz jakie elementy adaptacji motorycznej zostaną wykorzystane w programie terapeutycznym. Wiele czynników naprawczych zostaje w ten sposób dobrane z indywidualnego repertuaru ruchowego pacjenta.
Pięknem modelu terapeutycznego, prezentowanego przez prof. Ledermana jest zastosowanie we wszelkich dysfunkcjach i chorobach angażujących układ nerwowo-mięśniowy:
Urazy / choroby zaburzające układ motoryczny:
- zmiany nerwowo-mięśniowe powiązane z urazami szkieletowo-mięśniowymi, urazami sportowymi, stanami pooperacyjnymi, szkieletowo-mięśniowo-powięziowymi zespołami bólowymi
- stany, gdzie określone zachowania pacjenta zaburzają proces gojenia, naprawy i adaptacji lub bezpośrednio prowadzą do urazu lub bólu
- nie-urazowe zespoły bólowe, jak na przykład mialgia m.czworobocznego karku, chroniczne bóle kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego
Dysfunkcje angażujące uszkodzenie centralnego układu nerwowego:
- udary mózgu, urazy neuro-ortopedyczne głowy, stany po operacjach neurochirurgicznych oraz choroby degeneracyjne
Głównymi różnicami pomiędzy wymienionymi powyżej dysfunkcjami, wpływającymi na postępowanie terapeutyczne są wielkość zaburzeń, czas trwania terapii oraz potencjał wyzdrowienia.
Rehabilitacja w kontekście funkcjonalnym
Funkcjonalne podejście terapeutyczne jest kluczowym konceptem postępowania, omawianym podczas szkolenia. Ruch funkcjonalny definiowany jest przez prof. Ledermana jako unikalny repertuar ruchowy jednostki.
Czytaj dalejPoziomy reedukacji nerwowo-mięśniowej: zdolności, a umiejętności
Pacjenci, którzy odczuwają ból lub wykazują deficyty ruchowe mogą rozwijać wzorce ruchowe, które zwrotnie mogą wzmacniać ich dysfunkcję. Pacjent może posiadać trudności w chodzeniu w wyniku zaburzenia kontroli równowagi lub koordynacji.
Czytaj dalejKod adaptacji nerwowo-mięśniowej
W rehabilitacji funkcjonalnej rozpoznajemy pięć elementów, które optymalizują adaptację nerwowo-mięśniową: poznanie, utrzymanie aktywności, informację zwrotną, powtarzalność i podobieństwo.
Czytaj dalejProgram
Struktura
Szkolenie trwa 3 dni i zawiera 26 godzin dydaktycznych. Podczas szkolenia około 30% czasu poświęcone jest zagadnieniom i wykładom teoretycznym, natomiast 70% czasu to zajęcia praktyczne.
Harmonogram
Dzień szkoleniowy rozpoczyna się zawsze o godz. 9.00 i kończy o godz. 17:30, natomiast w niedziele szkolenie kończy się o godz. 15:00. Podczas każdego dnia szkoleniowego przewidziane są 15 min. przerwy kawowe i godzinne przerwy obiadowe. Dokładny plan godzinowy zawarto w folderze szkoleniowym.
Program Teoretyczny
- Wprowadzenie i aspekty kliniczne Reedukacji Nerwowo-Mięśniowej
- Ruch i rehabilitacja funkcjonalna - czym jest?
- Ośrodkowa organizacja ruchowa
- "Wyjście" motoryczne - jak pracować nad kompleksowością ruchową?
- Zdolności motoryczne i model kompleksowości motorycznej - aspekty kliniczne
- Nauczanie ruchu - warunki nabywania / reedukacji motorycznej i implikacjie kliniczne
- Podobieństwo i kontekst jako zasady skutecznej rehabilitacji
- Kontrola bólu
- Budowanie programu kompleksowej rehabilitacji
Program Praktyczny
Podczas szkolenia każdy rodzaj technik i postępowania zostanie szczegółowo omówiony pod względem zastosowania oraz wykonania. Techniki przedstawione zostaną w różnych pozycjach wyjściowych pacjenta oraz pod względem różnych rodzajów patologii.
- Tułów i kręgosłup
- Kończyna dolna
- Kończyna górna
- Postępowanie pourazowe i po unieruchomieniu
- Postępowanie w chronicznych zespołach szkieletowo-mięśniowych
- Postępowanie w uszkodzeniach układu nerwowego
Organizacja
Uczestnicy
Szkolenie skierowane jest do fizjoterapeutów, terapeutów manualnych, osteopatów (DO) i chiropraktyków (DC), a także studentów wymienionych specjalności.
Przygotowanie
Przed szkoleniem warto powtórzyć zagadnienia z zakresu anatomii strukturalnej oraz fizjologii układu limfatycznego i procesów gojenia się tkanek.