Neurodynamika Kliniczna

Cele

Jest to kliniczne zastosowanie mechaniki i fizjologii układu nerwowego, pozostających we wzajemnej relacji oraz połączonych z działaniem układu mięśniowo-szkieletowego. Jest jedną z najpraktyczniejszych metod pracy na obwodowym układzie nerwowym. Stworzona została przez Michael'a Shacklock'a, który przez wiele lat pracował wraz z David'em Butler'em nad skutecznymi i nietraumatyzującymi sposobami diagnozowania i leczenia dysfunkcji mięśniowo-szkieletowych z komponentą nerwową.

Neuromobilizacje NDS są bardzo praktycznym narzędziem pracy nad zaburzeniami neuromechanicznymi i neurofizjologicznymi układu nerwowego, szczególnie obwodowego (korzenie nerwowe, sploty, nerwy długie). Shacklock usystematyzował wiedzę neurodynamiczną i przedstawia ją w bardzo jasnej i klinicznej formie. Metoda uwzględnia dokładną diagnostykę zaburzeń neurodynamicznych, jak i wielokierunkowe podejście do ich leczenia.

Układ nerwowy wykazuje cechy fizjologiczne, między innymi przepływ krwi w obrębie nerwu, a także posiada konkretne właściwości mechaniczne, a więc zdolność do napięcia, poruszania się względem otaczających tkanek oraz zdolność do wytrzymywania ucisku - a wszystko to bez zaburzenia funkcji przewodnictwa. Oznacza to, że na procesy fizjologiczne mogą wpływać zjawiska mechaniczne, a także na właściwości mechaniczne może wpływać zaburzenie fizjologiczne nerwu.

Zagadnienia

Neuromobilizacje

Dawna koncepcja napinania nerwów uległa silnemu rozwojowi, samo określenie "napinanie" rozumiane jest często jako "rozciąganie", co niezupełnie pozostaje w zgodzie z mechaniką i fizjologią układu nerwowego.

Neuromechanika, a neurofizjologia

Głównym założeniem koncepcji neurodynamicznej jest stwierdzenie, iż fizjologia i mechanika układu nerwowego są zjawiskami niezależnymi, lecz wpływającymi na siebie.

Neurodynamika w praktyce

W praktyce klinicznej neurodynamika staje się bardzo skutecznym narzędziem diagnostycznym i terapeutycznym.

Po ukończeniu szkolenia uczestnicy:

• będą rozumieli mechaniczne i fizjologiczne aspekty układu nerwowego
• będą rozumieli zaburzenia mechaniki i fizjologii układu nerwowego oraz ich zależności
• będą umieli wykonać palpację nerwów długich konczyny górnej i dolnej
• będą umieli prawidłowo wykonać szereg testów neurodynamicznych nerwów długich oraz dokonać w razie potrzeby ich modyfikacji

• będą umieli dokonać różnicowania strukturalnego w celach diagnostycznych
• będą umieli rozróżnić typ zaburzenia neurodynamicznego oraz określić jego lokalizację
• będą umieli zaplanować i wykonać leczenie neurodynamiczne w każdym typie zaburzenia oraz najczęściej spotykanych zaburzeniach neurodynamicznych

Program

Struktura

Szkolenie składa się z 2 modułów 2-dniowych (w sumie 4 dni), zawierających ogółem 36 godz. dydaktycznych (2x 18 godz. dyd.). Podczas szkolenia około 30% czasu poświęcone jest zagadnieniom i wykładom teoretycznym, natomiast 70% czasu to zajęcia praktyczne.

Harmonogram

Moduł szkoleniowy rozpoczyna się każdego dnia o godz. 9.00, a kończy o godz. 17:30, natomiast w niedziele szkolenie kończy się o godz. 15:00. Podczas każdego dnia szkoleniowego przewidziane są 15 min. przerwy kawowe i godzinne przerwy obiadowe. Dokładny plan godzinowy zawarto w folderze szkoleniowym.

Moduł 1

NDS-A

2 dni * 18 godz. dyd.

Program Teoretyczny

Podstawy neurodynamiki, neuropatodynamika, neurofizjologia i neuromechanika, badanie i leczenie neurodynamiczne odcinka szyjnego kręgosłupa i kończyny górnej.

• Koncepcja neurodynamiki
• Sekwencje neurodynamiczne
• Fenomen konwergencji
• Specyfika neurodynamiki
• Efekt bilateralnych testów neurodynamicznych na mechanikę układu nerwowego - SLR, Slump Test i testy dla kończyny górnej.
• Neuropatodynamika - cechy i klasyfikacja dysfunkcji.
• Planowanie badania i terapii - jak nie prowokować bólu, lecz nadal leczyć komponentę neurodynamiczną. Jak zwiększyć czułość badania i technik leczniczych przy ukrytych problemach neurodynamicznych, poziom 1, 2 i typy 3a, 3b, 3c oraz 3d badania klinicznego.
• Klasyfikacja i diagnoza specyficznych dysfunkcji: ślizgowych, napięciowych, patofizjologicznych, mechanowrażliwości powierzchni granicznych, hyperaktywności obronnej układu mięśniowego, tkanek unerwionych.
• Metody terapii - system progresji technik, problemy nadreaktywności, ukryta komponenta nerwowa, a czułość badania.

Program Praktyczny

Każda technika omawiana jest pod każdym z wymienionych w teorii elementów, w tym pozycji pacjenta, terapeuty, kontaktu manualnego, sekwencji ruchu i jej modyfikacji oraz progresji terapii.

• Palpacja nerwów obwodowych: n.pośrodkowy, n.promieniowy, n.łokciowy, n.kulszowy, n.udowy, n.piszczelowy, nn.strzałkowe
• Testy neurodynamiczne i sposoby prawidłowego wykonania - MNT1 (n.pośrodkowy), MNT2 (n.pośrodkowy), RNT (n.promieniowy), ULNT (n.łokciowy) oraz techniki uwrażliwiania testów i różnicowania strukturalnego.
• Diagnozowanie na podstawie testów neurodynamicznych - różnicowanie tkanki nerwowej od tkanek nerwowo-mięśniowo-szkieletowych, ustalenie co jest normą, a co patologią.
• Techniki leczenia neurodynamicznego (neuromobilizacji): pozycyjne, ślizgowe (sliders), napięciowe (tensioners) oraz ich kombinacje.
• Progresja terapii w konkretnych typach i rodzajach dysfunkcji: dysfunkcja otwierania i zamykania otworu międzykręgowego ; dysfunkcja typu neural tension (poziom/typ 3c) ; dysfunkcja typu neural sliding; kombinacje leczenia zespołu górnego otworu klatki piersiowej ; przyśrodkowy i boczny ból łokcia ; zespół cieśni kanału nadgarstka
• Zastosowanie w konkretnych dysfunkcjach, między innymi: radikulopatia, zespoły dyskopatyczne, brachialgia ; zespół górnego otworu klatki piersiowej ; boczny ból stawu łokciowego ; przyśrodkowy ból stawu łokciowego ; zespół ciasnoty kanału nadgarstka.

Moduł 2

NDS-B

2 dni * 18 godz. dyd.

Program Teoretyczny

Powtórzenie podstaw teoretycznych i praktycznych schematu badania i różnicowania strukturalnego, badanie i leczenie neurodynamiczne odcinka lędźwiowego kręgosłupa i kończyny dolnej.

• Powtórzenie podstaw i specyfiki neurodynamicznych
• Efekt bilateralnych testów neurodynamicznych na mechanikę układu nerwowego - SLR, Slump Test
• Neuropatodynamika - cechy i klasyfikacja dysfunkcji.
• Planowanie badania i terapii - jak nie prowokować bólu, lecz nadal leczyć komponentę neurodynamiczną. Jak zwiększyć czułość badania i technik leczniczych przy ukrytych problemach neurodynamicznych, poziom 1, 2 i typy 3a, 3b, 3c oraz 3d badania klinicznego.
• Klasyfikacja i diagnoza specyficznych dysfunkcji: ślizgowych, napięciowych, patofizjologicznych, mechanowrażliwości powierzchni granicznych, hyperaktywności obronnej układu mięśniowego, tkanek unerwionych.
• Metody terapii - system progresji technik, problemy nadreaktywności, ukryta komponenta nerwowa, a czułość badania.

Program Praktyczny

Każda technika omawiana jest pod każdym z wymienionych w teorii elementów, w tym pozycji pacjenta, terapeuty, kontaktu manualnego, sekwencji ruchu i jej modyfikacji oraz progresji terapii.

• Palpacja nerwów obwodowych: n.kulszowy, n.udowy, n.piszczelowy, nn.strzałkowe
• Testy neurodynamiczne i sposoby prawidłowego wykonania - SLR, Slump, PKB, Femoral Slump (n.udowy), Obturator Slump (n.zasłonowy), PNT (n.strzałkowy), TNT (n.piszczelowy) i SNT (n.łydkowy) oraz techniki uwrażliwiania testów i różnicowania strukturalnego.
• Diagnozowanie na podstawie testów neurodynamicznych - różnicowanie tkanki nerwowej od tkanek nerwowo-mięśniowo-szkieletowych, ustalenie co jest normą, a co patologią.
• Techniki leczenia neurodynamicznego (neuromobilizacji): pozycyjne, ślizgowe (sliders), napięciowe (tensioners) oraz ich kombinacje.
• Progresja terapii w konkretnych typach i rodzajach dysfunkcji: dysfunkcja otwierania i zamykania otworu międzykręgowego ; dysfunkcja typu neural tension (poziom/typ 3c) ; dysfunkcja typu neural sliding ; kombinacje leczenia zespołu mięśnia gruszkowatego ; zespół bólowy pięty ; zaburzenia nerwu piszczelowego tylnego, strzałkowego i łydkowego; zaburzenia neurodynamiczne w obrębie stawu skokowego i stopy
• Zastosowanie w konkretnych dysfunkcjach, między innymi: radikulopatia ; zespoły dyskopatyczne ; ischialgia ; zespół mięśnia gruszkowatego ; urazy grupy kulszowo-goleniowej ; ból stawu kolanowego ; ból pięty i zespoły ciasnoty przedziałów stawu skokowego ; zespół kanału stępu itd.

Organizacja

Uczestnicy

Szkolenie skierowane jest do fizjoterapeutów, terapeutów manualnych, osteopatów (DO) i lekarzy medycyny.

Przygotowanie

Przed szkoleniem należy powtórzyć zagadnienia z zakresu anatomii strukturalnej kolumny kręgosłupa oraz przebiegu nerwów długich.