Kompleks Barkowy

Teoria i praktyka patologii barku
w oparciu o wyniki badań naukowych.

 

prof. Jeremy Lewis
PT, PhD, MScManPT, MSc Sports Physiotherapy, MSc Biomechanics
Dyrektor naukowy w Chelsea & Westminster Hospital, Londyn UK

 
 
 
 
 
 
 

Cele

 

Szkolenie wyjaśniające wiele sprzeczności, przekazujące gruntowną wiedzę praktyczną i teoretyczną, opierając się na badaniach naukowych i wieloletniej praktyce prof. Lewis’a.

Kompleks barkowy, rozumiany jako funkcjonalne połączenie stawu ramiennego, stawów obojczyka, kompleksu łopatkowo- piersiowego oraz pozostałych strutur narządu nerwowo-mięśniowo- szkieletowego jest jednym z najtrudniejszych do terapii rejonów ludzkiego ciała. Spowodowane jest to skomplikowaną biomechaniką kompleksu, dużej mobilności, mnogości zaangażowanych struktur, jak i niewielkiej stabilności strukturalnej.

Obecne poglądy na diagnozowanie i terapię kompleksu barkowego są niejednolite i w wielu przypadkach niejasne. Wiele spośród testów ortopedycznych wykorzystywanych do badania wykazuje niską specyficzność lub wyciąga się z nich zbyt daleko idące wnioski, co w konsekwencji prowadzi do niepoprawnie prowadzonej terapii. Można powiedzieć, że ilość schematów leczenia jest przynajmniej równa liczbie koncepcji terapeutycznych.

 
Szkolenie ma na celu
 
  • Poszerzenie wiedzy i rozumienia anatomii klinicznej i biomechaniki obręczy barkowej.
  • Rozwinięcie umiejętności tworzenia kompleksowych strategii badania subiektywnego i fizykalnego kompleksu barkowego, w tym rozpoznawania miejscowych i rzutowanych (k.szyjny, trzewia) źródeł bólu oraz budowania prawidłowych programów postępowania.
  • Pogłębienie wiedzy i rozumienia szeregu patologii kompleksu barkowego.
  • Zwiększenie kompetencji w rozpoznawaniu i leczeniu zachowawczym patologii kompleksu barkowego, w tym: stanów ostrych, zespołów bólu podbarkowego, stożka rotatorów, sztywności i ograniczeń ruchomości, innych zespołów bólowych oraz bólu rzutowanego.
  • Zapoznanie się z najnowszymi wynikami badań naukowych w zakresie wpływu postawy i dysbalansów mięśniowych na patologię barku.
  • Zapoznanie się z najnowszymi faktami naukowymi, wyjaśniającymi przyczyny patologii, sposoby badania i postępowania.
  • Zapoznanie się z najnowszymi sposobami badań obrazowych kompleksu barkowego - w oparciu o badania naukowe.
  • Zapoznanie się z wynikami badań na temat iniekcji około- i do- stawowych w leczeniu dysfunkcji i patologii barku.

Zagadnienia

 
SSMP

Procedura modyfikacji objawów kompleksu barkowego

 

Analiza badawcza testów ortopedycznych wskazuje, iż powinno się je stosować tylko jako procedury prowokacyjne (ból / dolegliwości) oraz iż powinny być one wykorzystywane w połączeniu z ruchami, które odtwarzają dolegliwości pacjenta. SSMP to seria procedur manualnych, aplikowanych podczas bolesnego ruchu pacjenta. Ocenie podlega wpływ danej procedury na zmniejszenie dolegliwości / bólu, zwiększenie zakresu ruchomości oraz siły.

 
 
 
Kaskada Tendinopatii

Charakterystyka tendinopatii i sposoby postępowania

 

Patoetiologia uszkodzeń stożka rotatorów jest wieloczynnikowa, będąc kombinacją czynników endogennych, egzogennych i środowiskowych. Lewis w oparciu o badania własne oraz metaanalizy zaproponował model continuum patologii ścięgien, tłumaczący zmiany strukturalne, procesy biologiczne oraz sposoby właściwej oceny i leczenia owych zmian. Celem modelu jest zrozumienie procesów gojenia się i adaptacji tkanki.

 
 
 
Zespół cieśni podbarkowej

Co jest skuteczne w świetle badań naukowych?

 

Jest po dziś dzień dużym wyzwaniem terapeutycznym, prawdopodobnie ze względu na mnogość czynników wywołujących. Profesor przedstawia etiologię cieśni, czynniki wpływające na poprawę funkcji kompleksu barkowego i jednocześnie wspierające naturalne procesy przebudowy ścięgien, odciążenia kaletki podbarkowej i poprawy kontroli senso-motorycznej.

 
 
 
Badanie Kliniczne

Wiarygodne testy kliniczne, różnicowanie i integracja

 

Każdy test kliniczny można oceniać pod względem czułości i specyficzność. Badania naukowe przeprowadzane z zachowaniem najwyższych standardów metodologicznych wskazują, iż zdecydowana większość testów ortopedycznych wykazują bardzo niski współczynnik specyficzności. Oznacza to, iż określenie struktury powodującej dolegliwości w danym teście jest bardzo często niemożliwe.

 
 
 

Program

 
Struktura
 

Szkolenie tra 3 dni, łącznie 26 godzin dydaktycznych. Szkolenie przedstawia szczegółową analizę problematyki zespołów bólowych i patologii kompleksu barkowego oraz sposoby diagnozowania i projektowania postępowania klinicznego.

Harmonogram
 

Moduł szkoleniowy rozpoczyna się każdego dnia o godz. 9.00, a kończy o godz. 17:30, natomiast w niedziele szkolenie kończy się o godz. 15:00. Podczas każdego dnia szkoleniowego przewidziane są 15 min. przerwy kawowe i godzinne przerwy obiadowe. Dokładny plan godzinowy zawarto w folderze szkoleniowym.

 
 
 
Program
 
  • Wprowadzenie i Epidemiologia
  • Funkcja
    Wyjaśnienie klinicznych aspektów anatomii funkcjonalnej i biomechaniki kompleksu barkowego. Wykorzystanie zindywidualizowanego podejścia badania funkcjonalnego w celu ustalenia programu terapii.
  • Badanie i Postępowanie
    Jest to sesja kliniczna, podczas której omówione zostaną aspekty i komponenty badania podmiotowego i fizykalnego oraz wnioskowania klinicznego. Zawiera omówienie Procedury Modyfikacji Objawów Barku (SSMP, Britisj Journal of Sports Medicine, 2009). SSMP to algorytm postępowania diagnostycznego, który pomaga w określeniu jakie struktury, funkcję i jakich narzędzi użyć do leczenia pacjenta. SSMP zawiera pozycjonowanie i stabilizację głowy kości ramiennej, pozycjonowanie łopatki, czynniki posturalne i strukturalne kręgosłupa piersiowego i szyjnego.
  • Badanie ortopedyczne: krytyka i właściwe zastosowanie testów klinicznych
    Sesja kliniczna, na której główną uwagę poświęca się specjalnym testom ortopedycznym kompleksu barkowego. Testy zostaną omówione pod kątem ich czulości i specyficzności oraz właściwego zastosowania i prawidłowego wnioskowania klinicznego na ich podstawie.
  • Techniki lecznicze
    Sesja przedstawia teoretyczne i praktyczne aspekty technik leczniczych z zakresu stabilizacji nerwowo-mięśniowej, terapii manualnej oraz przeglądu technik tapingu. Prezentowane techniki lecznicze poprate zostaną wynikami badań naukowych.
  • Zespół Bólu Podbarkowego (SPS) oraz Tendinopatia Stożka Rotatorów
    Sesja praktyczno-teoretyczna: skupia się na bardzo szczegółowej i głębokiej analizie wieloczynnikowej. Przedstawione i omówione zostaną wyniki badań z zakresu wielu specjalności w nawiązaniu do etiologii i patologii omawianych problemów klinicznych.
 
 
  • Obiektywne spojrzenie na iniekcje i procedury chirurgiczne przy SPS i Tendinopatii Stożka Rotatorów
    Sesja teoretyczna: autor na podstawie meta-analizy naukowej omówi stosowane na świecie formy iniekcji i zabiegów chirurgicznych. Na podstawie bardzo szczegółowej i szerokiej analizy prac naukowych porównane zostaną różne formy postępowania leczniczego.
  • Wielowymiarowe leczenie SPS i Tendinopatii Stożka Rotatorów
    Sesja praktyczno-teoretyczna: skupia się na przedstawieniu i wyjaśnieniu wielowymiarowego postępowania terapeutycznego oraz zasad jego modyfikacji. Omówione zostaną przyczyny, przebieg i sposoby postępowania przy fazach suboptymalnego obciążenia, normalnego obciążenia, fazy reaktywnej, fazy uszkodzenia oraz degeneracji ścięgien stożka rotatorów. Wszystko w oparciu o wyniki badań naukowych.
  • Kontrola senso-motoryczna
    Sesja praktyczno-teoretyczna: omawia i wyjaśnia istotność szeroko rozumianej re-edukacji senso-motorycznej w kontekście różnych zaburzeń i patologii. Sesja przedstawia sposoby i formy pracy klinicznej.
  • Bark zamrożony
    Sesja praktyczno-teoretyczna: omawia patologię, sposoby badania i techniki terapeutyczne. Sesja przedstawia specyficzne sposoby postępowania w przypadku tej patologii.
 
 
 

Organizacja

 
Uczestnicy
 

Szkolenie skierowane jest do fizjoterapeutów, terapeutów manualnych, osteopatów (DO) i lekarzy medycyny oraz studentów wymienionych kierunków.

Przygotowanie
 

Przed szkoleniem należy powtórzyć zagadnienia z zakresu anatomii strukturalnej kompleksu barkowego.

 
 
 

prof. Jeremy Lewis

PT, PhD, MScManPT, MSc Sports Physiotherapy, MSc Biomechanics
Dyrektor naukowy w Chelsea & Westminster Hospital, Londyn UK

 

Ogromnym atutem prof. Lewisa jest fakt, iż jest to jeden z najwybitniejszych znawców patologii barku, zaraz obok Roberta Donatelliego i Todda S. Ellenbeckera. Lewis nie utożsamia się z żadną z metod terapeutycznych. Od ponad 20 lat prowadzi swoje szkolenia w oparciu o dokładny przegląd literatury oraz badania własne. Bez wątpienia jest ogromnym autorytetem w zakresie szeroko rozumianego leczenia dysfunkcji "barku".

Ogromnym atutem prof. Lewisa jest fakt, iż jest to jeden z najwybitniejszych znawców patologii barku, zaraz obok Roberta Donatelliego i Todda S. Ellenbeckera. Lewis nie utożsamia się z żadną z metod terapeutycznych. Od ponad 19 lat prowadzi swoje szkolenia w oparciu o dokładny przegląd literatury oraz badania własne. Bez wątpienia jest ogromnym autorytetem w zakresie szeroko rozumianego leczenia dysfunkcji "barku".

Prof. Jeremy Lewis pochodzi z Nowej Zelandii. Swój dyplom fizjoterapeuty uzyskał w Australii, po czym osiedlił się w Wielkiej Brytanii. Stopniowo studiował kolejne kierunki specjalizacyjne, uzyskując dyplomy MSc w zakresie terapii manualnej, fizjoterapii sportowej i biomechaniki oraz stopień PhD. Ukończył także podyplomowe programy z zakresu iniekcji w terapii tkanek miękkich i stawów oraz ultrasonografii dla potrzeb fizjoterapii.

Obecnie jest jednym z narodowych konsultantów fizjoterapii w UK. Pracuje w St George’s Hospital w Londynie oraz jest dyrektorem naukowym w Chelsea and Westminster Hospital (Londyn). Prócz pracy badawczej jest także promotorem prac magisterskich (MSc) i doktorskich (PhD) na St George’s University of London oraz University of Haifa.

Jeremy prowadzi szereg badań klinicznych, laboratoryjnych i sekcyjnych w kontekście różnorodnych dysfunkcji i patologii kompleksu barkowego, publikując swoje wyniki w wysoko ocenianych czasopismach medycznych.

Od 1992 roku Jeremy poprowadził ponad 350 szkoleń i warsztatów w zakresie diagnozowania i leczenia kompleksu barkowego w Wielkiej Brytanii, USA, Kajmanach, Środkowym Wschodzie, Irlandii, Afryce Południowej, Indiach i większości krajów Europy Zachodniej. Swoje wykłady na temat barku prezentuje także na międzynarodowych kongresach ortopedycznych i fizjoterapeutycznych, jak na przykład 11th International Shoulder and Elbow Surgeons Conference in Edinburgh (2010). Od kilku lat jest jednym z redaktorów czasopisma „Shoulder & Elbow”.

Największym zainteresowaniem prof. Lewisa jest tendinopatia stożka rotatorów oraz zespoły bólowe kompleksu barkowego.

 
 
 
 

Wybrane piśmiennictwo

 

Lewis JS, Raza SA, Pilcher J, Heron C, Poloniecki JD (2009) The prevalence of neovascularity in patients clinically diagnosed with rotator cuff tendinopathy BMC Musculoskeletal Disorders. 10:163.

Pobierz PDF
 
 
 

Ainsworth R, Lewis J, Conboy V (2009) A prospective randomized placebo controlled clinical trial of a rehabilitation programme for patients with a diagnosis of massive rotator cuff tears of the shoulder. Shoulder & Elbow. 1(1):55-60.

Pobierz PDF
 
 
 

Lewis JS (2009) Rotator cuff tendinopathy/ subacromial impingement syndrome: is it time for a new method of assessment? British Journal of Sports Medicine. 43 (4): 259-264.

Pobierz PDF
 
 
 

Lewis JS and Valentine RE (2007) The pectoralis minor length test: a study of the intra-rater reliability and diagnostic accuracy in subjects with and without shoulder symptoms. BMC Musculoskeletal Disorders. July 9; 8(1):64.

Pobierz PDF

Ainsworth R and Lewis JS (2007) Exercise Therapy for the conservative management of full thickness tears of the rotator cuff: A systematic review. British Journal of Sports Medicine. 41: 200-210.

Pobierz PDF
 
 
 

Lewis JS, Valentine RE (2010) Clinical measurement of the thoracic kyphosis. A study of the intra-rater reliability in subjects with and without shoulder pain. BMC Musculoskeletal Disorders. 11:39(1 March 2010).

Pobierz PDF
 
 
 

Lewis JS, Green A and Dekel S (2001) The aetiology of subacromial impingement syndrome. Physiotherapy. 87 (9): 458-469.

Pobierz PDF
 
 
Do góry
 
 
OFC Terapia Manualna s.c.

Dobrogniewa Bąkowska / Karol Szapel

Wszystkie prawa zastrzeżone | Warszawa 2012

Korespondencja
OFC Terapia Manualna s.c.
ul.Rejtana 9A/27, 02-516 Warszawa

Kontakt
+48 796 908 108
info@oftc.pl

Centrum Szkoleniowe
Warszawskie Centrum Edukacji Medycznej
ul.Serwituty 25, 02-233 Warszawa
www.wcem.pl